Op het moment dat u mij leest is Ajax al weer in training. Ik genoot juist van die paar rustige weken, even weg van de voetbalstress van alle dag. Even geen onzin aanhoren van trainers, die zichzelf geweldig vinden. Die het niet begrijpen dat ze na een serie nederlagen en ruzie met van alles en iedereen, ze elders een topsalaris moeten zien te verdienen.

Even geen Jack van Gelder, die alleen maar pocht dat hij zojuist die en die nog gesproken heeft en wiens voorspellingen evenmin uitkomen als zijn hoop dat AFC weer eens de titel pakt. Even geen Humberto Tan die zijn kijkers als onvolwassen idioten behandelt. Die een toon aanslaat, die ik niet meer kan verdragen. Gezeten naast Jan van Halst, die nog minder goede prognoses produceert dan uw columnist.

Even geen scheidsrechters, die zo slecht zijn en permanent marchanderen, dat je bijna besluit niet meer te kijken als Pieter Vink en zijn collegae een wedstrijd negatief beïnvloeden door hun opzichtig falen.

Even geen Louis van Gaal, die beweert dat hij de beste onder de beste trainers is. Die titel gaat toch echt naar Guus Hiddink. Die hoeft daar zelf niets over te zeggen; dat weet iedere kenner en dat gunnen we hem dan ook. Ik heb besloten dat zolang Van Gaal in een land werkt, waar ik zelf nooit zal komen, ik u niet meer vermoei met mijn antigevoelens jegens deze schreeuwlelijk. Ook zijn kompaan Andries ‘ik was graag Louis zijn billen’ Jonker zal ik zolang ze bij onze Oosterburen vertoeven niet meer te hoeven noemen.

Even geen Henk Kesler, die zich nu al jaren belachelijk maakt met allerlei idiote beslissingen en afgelopen week door de rechter ongenadig op zijn nummer is gezet. De KNVB-baas bleek op elk terrein onzorgvuldig te werk te zijn gegaan en Fortuna Sittard moet weer aan de competitie deelnemen. Ik hoopte op deemoed en nederigheid, maar Henk dook weg. Wat een vernedering voor de man, die later dit jaar weliswaar veel te laat, maar toch eindelijk (!) afscheid neemt van de KNVB.

Even geen Barbara Barend, die voor de duizendste keer dezelfde opendeur intrapt. Iedere trainer zonder tekst voelt zich toch steeds weer ellendig na een afgang, dat verandert nooit, Babs! Maar ja, als je maar twee vragen de tijd hebt voor een diepte interview, dan rest waarschijnlijk niks anders dan de zoveelste opendeur.

Is de tijd niet rijp, dat vakvrouw Barbara eens een eigen voetbalprogramma gaat presenteren? Ze heeft er de kennis voor en heeft veel contacten. Maar ze is ook driedubbel gehandicapt. Ze is vrouw, ze is de dochter van Frits en ze is Joods. Dan ben je vrij kansloos in de macho voetbalwereld, waar al eeuwenlang dezelfde gezichten ons gelukkig denken te moeten maken met hun onzinnige teksten.

Momenteel wandel ik dagelijks iedere morgen met de hond langs de caravans op de camping in Voorthuizen, waar de schrale bierlucht van de avond daarvoor mij tegemoet komt als een verplichte morgenwalm.

Tijdens die wandeling denk ik toch stiekem dat Ajax komend seizoen eens eindelijk de titel gaat pakken. Of zal Martin Jol over een jaar ook weer moet vaststellen, dat er niets anders opzit dan met een derde plek en een vroege bekeruitschakeling tegen RKC genoegen te nemen? En dan zie ik even het licht. Martin Jol heeft Mikki Sulejmani aan het voetballen gekregen en hoe! Hij is de absolute ster van het schier onverslaanbare Ajax, dat met Kerstmis al 9 punten voor loopt op de naaste concurrentie.

Ronald Koeman is dan al op een volgende trein gestapt. Feyenoord staat er ondanks Mario Been nog altijd even beroerd voor. Doelman Vandenbussche heeft alweer 53 goals om zijn oren gekregen bij Heerenveen en de geruchten groeien dat Foppe na de Kerst weer voor de Friese ploeg zal staan.

Glimlachend zie ik de blije gezichten van Uri Coronel en Rik van den Boog, wanneer de opvolger van Henk Kesler de schaal uitreikt in de ArenA. Ajax wint al zijn wedstrijden met bij vlagen heel mooi voetbal. De hond tilt zijn poot nog eens op tegen een conifeer en gaat vervolgens zitten. Die wil niet meer. Die heeft er ook even genoeg van. De hond wil weer naar moeders toe.

Even was ik weggedroomd. Dat mag. Ik zag maandag Martin Jol op TV in Ajax-tenue de eerste training verzorgen. Een jaar geleden stond Marco van Basten daar nog. Zaterdag gaat Ajax naar DWV. Nog even en dan wordt er weer gevoetbald. Ik kan niet wachten; de hond trekt me terug naar huis. Mijn huisdier wil rust, ik wil juist actie. Laat die bal maar rollen…

Peter van de Rijt
Wilt u reageren? Mailt u mij dan via Peter van de Rijt [at] highlow.nl.