In de zomer van 2008 was na de zachte paleisrevolutie en de kroning van Uri Coronel het moment daar om op zoek te gaan naar een nieuwe directeur. Alle bookmakers hadden slechts een favoriet: Keje Molenaar. De ex-voetballer van Ajax en Feyenoord was de gedroomde kandidaat. Sociaal, een bekwame advocaat, financieel geheel onafhankelijk en een voetbalman met de nodige en noodzakelijke contacten binnen de voetbalwereld. Maar de beleidsmakers stonden erop dat Keje mee zou doen in de sollicitatieprocedure. De Volendammer bedankte voor de eer en werd vennoot bij het bekende kantoor van Korvinus in Amsterdam.

Na een maandenlange sollicitatieprocedure werd plotseling Rik van den Boog benoemd. Hij bleek zijn sporen verdiend te hebben bij Vodafone en hij had, net als Keje, op dat moment al zijn schaapjes op het droge. Van de huidige voetbalwereld wist hij niet veel, omdat hij na in zijn jeugd bij Ajax en later nog bij de toenmalige profclub HVC Amersfoort, de voetbalwereld vaarwel had gezegd. Maar zodra mannen van het kaliber Coronel en Cor van Eijden voor je kiezen, zeg je volmondig ‘ja’ tegen zo’n uitdagende klus. En dan past het de volgers om die nieuwe directeur te beoordelen op zijn daden en niet zijn verleden. Over dat laatste later meer.

De eerste maanden bleef het lang stil. Terecht, zou je zeggen. Je moet de tijd krijgen om je in te werken en je in de materie te kunnen verdiepen. In die eerste periode bleek Van den Boog vooral de praatpaal van Marco van Basten toen deze steeds verder wegzakte in zijn onvermogen een betaald voetbalorganisatie naar behoren te laten presteren. De val van Marco werd zij aan zij met Rik van den Boog aangekondigd.

De dag van Marco`s afscheid viel mij al op dat ik de directeur van Ajax er te populair gekleed bij vond zitten. Ik verwacht van een directeur dat hij zich representatief kleedt, zeker als het gaat over een miljoenenbedrijf, want dat is Ajax. Verder werd het rond Rik als de maanden ervoor: stil. Totdat hij alle kranten en andere media haalde rond het faillissement van The Entertainment Group, het managementbureau van Marco Borsato.

Nu ben ik niet eens in staat één liedje van Borsato te neuriën dus leek mij zwijgen over de breed uitgemeten rol van Rik van den Boog de juiste strategie. Ik vernam dat de arme Rik vele miljoenen eigen geld zou hebben verspeeld en dat er allerlei procedures tegen de kersverse Ajax directeur speelden. En dat allemaal dubieuze figuren Rik door het slijk haalden. Toen ik voorzitter Uri Coronel hoorde verkondigen dat zolang Ajax geen schade leed door alle negatieve berichten uit het verleden van Rik van de Boog, hij prima kon functioneren was ik het met deze wijze woorden geheel eens.

Rik van den Boog bleef rustig doorwerken en even onzichtbaar als sinds zijn aantreden op 1 januari 2009. Was hij aangeslagen door deze negatieve persberichten of was hij in het geheim bezig te schrijven aan een beleidsrapport voor de korte, midden en lange termijn voor Ajax? Geen idee, maar het bleef behoorlijk stil op een incidentele oprisping na. Waar je vroeger directeur Arie van Eijden, zowel bij Ajax als bij de KNVB, bij tij en ontij kon bereiken, bleef Rik onbenaderbaar binnen de betonnen pilaren van de ArenA.

Eenmaal las ik een interview waarvan ik dacht dat de beer nu wel los zou zijn. In de Volkskrant vertelde Rik dat het falende scoutingsysteem op de schop ging. Maar na deze volstrekte terechte observatie wacht ik nog steeds op de daden die deze heldere woorden inhoud zouden moeten gaan geven. Iedere dag dat het scoutingsysteem niet volledig herzien wordt, blijven talenten ongezien, die binnen een half uur in de ArenA zou kunnen zijn. De al jaren hopeloos falende scouting is de hoofdreden dat er al jaren geen derde ster is bij genaaid op het shirt.

Ik vrees echter dat zijn stoere woorden geen gevolg zullen krijgen. Als dat inderdaad zo is, is Van den Boog dan wel geschikt voor deze topfunctie? Ik vind het nog te vroeg voor een oordeel, maar ik ben wel benieuwd wanneer de woorden ook werkelijk in daden worden omgezet. Ik wacht rustig af en laat de tijd de tijd. Een organisatie als Ajax heeft recht op een representatieve directeur. De eerlijkheid gebied mij te zeggen, dat ik Rik van den Boog in die rol nog onvoldoende de honneurs heb zien waarnemen. Als gezicht naar buiten komt hij tot op heden onvoldoende uit de verf.

De Raad van Commissarissen heeft een duidelijk ‘nee’ laten horen bij de door Martin Jol gewenste versterkingen afgelopen winterstop. De financiële zorgen zijn groot in Amsterdam. In zo’n situatie zou een actieve directeur zijn supporters, voetballiefhebbers, aandeelhouders en volgers zo volledig mogelijk informeren. Met uitstraling en dictie, die bij een dergelijke boodschap horen. Dan volstaat het niet met een praatje voor een handjevol kijkers van AjaxTV. Gezeten op de rand van zijn bureau, ging de directeur gekleed in een sweater en jeans en beantwoordde wat obligate, vooraf door de propagandacommissie uitgekozen vragen. Helaas, Rik van den Boog had niets te melden en die vale spijkerbroek en blauwe sweater leidden teveel af. Dat ik die details heb onthouden, zegt heel veel over de boodschap.

Op zijn schoolrapport zou ik als leraar na een jaar kunnen schrijven: ‘Rik kan en moet veel beter, maar voor dit jaar krijgt hij in het licht van zijn problematiek uit het verleden, de voorkeur van de twijfel.’ Of is het moment al daar, dat Keje Molenaar zich moet gaan warmlopen in de coulissen, omdat toch blijkt dat Vodafone en Ajax twee totaal verschillende takken van sport zijn? Ik hoop het niet en dat meen ik, want aan rust in de tent is Ajax gebaat, maar helemaal gerust ben ik er niet op.

Peter van de Rijt
Wilt u reageren? Mailt u mij dan via Peter van de Rijt [at] highlow.nl.