Ajax was in het geheel niet blij met het nieuws dat De Telegraaf woensdagochtend groot op de voorpagina plaatste: Danny Blind zou worden ontslagen. Er zijn media voor minder de ArenA uitgezet bij soortgelijke berichtgeving, dus kwam de Amsterdamse club met een drieregelig persbericht dat pas aan het eind van het seizoen zou worden geëvalueerd. Het nam de onrust niet weg en ’s avonds voelde je dan ook een eigenaardige sfeer in de ArenA. Er hingen spandoeken om afscheid te nemen van spelers die vertrekken (of in het geval van Rasmus Lindgren al vertrokken waren, naar Groningen) en er waren spandoeken om Blind een hart onder de riem te steken. “Danny Blind wie kent hem niet? Danny Blind, Danny Blind is een echte Ajacied”, zong het publiek.

Spelers en publiek mogen de trainer dan het beste wensen, daarmee is nog niet gezegd dat hij een goede trainer is. Zelfs in deze eerste van twee play-offs finales wist Ajax het zichzelf behoorlijk moeilijk te maken. Wat dat betreft heeft Blind nog immer niet het lek boven gekregen. Het elftal vervalt nog steeds in angstig voetbal als de tegenpartij iets de duimschroeven aandraait. Vooral als zo’n ploeg niet een topper is als Inter Milan, Feyenoord, AZ of PSV. Zoals FC Groningen woensdagavond. De angst sloop na de tien minuten in het elftal. Even daarvoor had Markus Rosenberg de score geopend van wat velen op de tribunes dachten een avondje prijsschieten. In de schoten van de Zweed zat veel frustratie, want hij had alweer een aantal maanden niet gescoord. Maar zijn score probleem lijkt nu opgelost, want met de 1-0 had Ajax wat lucht gekregen. Blind ook. Want gewonnen moest er worden. En om bestuur en directie van de club duidelijk te maken dat zij achter hun oefenmeester stonden, sprongen alle spelers ‘spontaan’ in de armen van Blind.

Het gebeurde nogmaals nadat Ajax ver in de tweede helft, na een slaapverwekkend eerste bedrijf, via een uitgespeelde actie door Angelos Charisteas (voorzet Nourdin Boukhari) op 2-0 was gezet. Ook toen deelde het elftal haar vreugde met hun trainer. Wederom veel vreugde aan de zijkant van het veld. Het zal Danny Blind goed hebben gedaan, maar na afloop bleek toch dat hij gemengde gevoelens had. De toejuichingen van het publiek en het enthousiasme van zijn spelers deden hem goed. “Ze waren geweldig, maar toch weet ik nog niet of ik volgend seizoen trainer van Ajax ben. Ik heb wel een heel slecht gevoel. Ik ga nog twee duels mijn stinkende best doen en daarna moet ik maar afwachten. Natuurlijk is dat niet leuk. Helaas kan ik die situatie niet veranderen.”

Ajax speelde niet bijster goed woensdagavond. FC Groningen was niet naar de ArenA gekomen om weer op de nul te spelen zoals tegen AZ. Nee, ze wilden winnen. Met harde persoonlijke duels probeerden de noorderlingen het Amsterdamse collectief te slechten. Dat lukte niet, omdat de aanval van de gasten te slordig was in de afwikkeling, maar de kansen op een verrassing waren er wel degelijk. Ajax zette daar na de 1-0 veel te weinig tegenover. Het elftal leunde naar achter, liet de Groningers komen en vervolgens ontspon zich een slaapverwekkende vertoning, die ook maar niet echt spannend wilde worden. Twintig minuten voor tijd was een mooie aanval de opmaat voor het tweede doelpunt van Ajax. Tomás Galásek zette voor op Nourdin Boukhari die op rechts Angelos Charisteas vrij zag in komen lopen. De wederom sterke Marokkaan legde de bal opzij en stelde zo de Griek in de gelegenheid de bal in te tikken, 2-0.

Het werd zowaar spannend toen FC Groningen aanzette voor een treffer, maar ook Ajax zelf het gevoel kreeg dat er meer in zat. Het enthousiaste publiek (circa 40.000 man) stond als een man achter het elftal en Blind en liet dat veelvuldig blijken en horen. Maar Ajax verzuimde de voorsprong uit te bouwen. Ryan Babel, in het elftal gekomen voor Markus Rosenberg, kwam tot twee keer toe alleen voor keeper Bas Roorda maar wist beide keren niet de bal in het doel te krijgen. Uit de rebound wist ook Wesley Sneijder (terug na een blessure) de bal er niet in te schieten. De missers van Babel waren stuitend. Het zullen de zenuwen zijn geweest, maar de Amsterdammer had gewoon moeten scoren. Zo voor een bijna open doel falen mag eenmaal, maar twee keer achter elkaar is een veeg teken. Het was overigens voor het eerst in lange tijd dat Klaas Jan Huntelaar niet wist te scoren.

Na afloop van de eerste play-offs finale maakte de Supporters Vereniging Ajax bekend wie door de supporters tot Talent van het Jaar en als Speler van het Jaar waren gekozen. Urby Emanuelson en Thomas Vermaelen waren allebei gekozen tot Talent van het Jaar en na slechts vier maanden Ajax werd Klaas Jan Huntelaar als de favoriet van het seizoen benoemd. Dat kon ook bijna niet anders, want met 16 doelpunten in de reguliere competitie was hij voor een groot deel verantwoordelijk voor de opleving van Ajax. Daarna werd afscheid genomen van de spelers die bij Ajax vertrekken: Hatem Trabelsi, Yannis Anastasiou, Juanfran, Tomás Galásek, Steven Pienaar en Hans Vonk. De supporters hadden op een groot spandoek tussen deze namen ook die van Rasmus Lindgren gezet. De Zweed werd begin dit seizoen verhuurd aan FC Groningen en is door de noordelijke club definitief overgenomen. Hoewel hij ook in het eerste heeft meegespeeld verzuimde Ajax officieel van hem afscheid te nemen.

Tot slot Danny Blind, die dit seizoen nog twee wedstrijden voor de boeg heeft. “Het belangrijkste is dat we gewonnen hebben, maar het is jammer dat te weinig hebben gescoord. Ik ga nog twee duels mijn stinkende best doen en daarna moet ik maar afwachten”, aldus de trainer woensdagavond in de ArenA.