Voor de eerste keer in haar geschiedenis mochten de Amsterdams Admirals een World Bowl verdedigen. Vorig jaar won de profformatie de World Bowl van Berlin Thunder en zaterdagavond stonden ze in Düsseldorf andermaal in de finale van de NFL Europe tegen Frankfurt Galaxy. Terwijl de Engelse rockformatie Status Quo in de rook van het iets eerder afgestoken vuurwerk een playback (?) showtje weggaf, maakte hoofdcoach Bart Andrus zich in de catacomben klaar voor de finale. De rook wilde maar niet optrekken in de LTU Arena waar het dak gesloten was, vanwege de hevige regenval buiten. Het zal Andrus een zorg zijn geweest, hij was maar voor één ding naar de Duitse Rijnstad gekomen en dat was om te winnen.

Bart Andrus gaf afgelopen week in een interview met Het Parool aan dat het winnen van de World Bowl niet automatisch betekent dat je daarmee in Amerika wat hebt bereikt. Hoewel de sport op en top Amerikaans is, is het hier vooral een Europese aangelegenheid. Niet vanwege de input van spelers, maar vooral omdat het in Amerika bijna niemand wat interesseert hoe hun talenten hier American football spelen. Hoewel het niveau volgens Andrus hier wel heel hoog ligt. De rook moet ook bij de Amerikanen kennelijk hoognodig optrekken, want de succescoach heeft de laatste twee jaren een positieve ontwikkeling doorgemaakt. Met het materiaal aan spelers uit Amerika weet hij nu al twee seizoenen lang hele goede teams samen te stellen, die mee willen en vooral kunnen strijden om de hoofdprijs: de World Bowl.

Bart Andrus ging in Düsseldorf op zoek naar een snelle score. In 9 van de 13 gespeelde World Bowl finales won het team dat de eerste punten scoorde. De Admirals mochten als eerste aan de aanval beginnen, maar dat leverde niks op. In de tegenbeurt ging ook Frankfurt Galaxy nat, zodat er na ruim vijf minuten spelen nog altijd een 0-0 tussenstand op het scoreboard stond. Beide ploegen tastten elkaar nog wat af, met een schutterende aanval aan beide zijden, of gewoon twee defensief sterke teams. In het eerste kwart leken de Duitsers net iets frisser dan de Amsterdammers, maar het leverde geen punten op. Totdat Admiral Jarred Allen in de eigen endzone door Galaxy gestopt werd. Twee punten voor Frankfurt.

Na een wat saai eerste kwart, hoopten de 30.000 fans op een attractiever vervolg van de eerste helft. Halverwege het tweede bedrijf maakten de Admirals als eerste een touchdown (Larry Croom rende dwars door de defensie heen de endzone binnen). Ook de conversie werd binnengeschoten, 7-2. De wedstrijd werd er spannender door. Een echte voorsprong, de wil om die weer teniet te doen, de World Bowl won daardoor alleen maar aan attractiewaarde. Galaxy ging op zoek naar meer , maar kwam niet verder dan een schot voor een 40 yards fieldgoal. Deze werd gemist, waardoor de stand 7-2 bleef in het voordeel van de Admirals. Beide teams hadden moeite om terreinwinst te maken. Daardoor werd het spel wat statisch en kreeg je relatief korte beurten. Het betekende wel dat de defensieve ploegen van beide teams het erg goed deden, want de aanvallers kwamen nauwelijks vooruit.

In de rust speelde de Manfred Mann’s Earth Band en nadat ook die oudjes klaar waren, ging de tweede helft van start met Galaxy in de aanval. Via een goede run kwamen ze al snel op de helft van de Admirals. Een uitermate dubieuze call van de arbiters zorgde voor nog meer terreinwinst voor de ploeg uit Frankfurt, maar het bracht ze niet veel verder. Via een kick probeerden ze nog wel een fieldgoal te versieren, maar die poging mislukte. Vanaf de 20 yard op de eigen helft mochten de Admirals het gaan proberen. In de eerste poging gelijk al 15 yards winst, maar het leverde verder niks op. Frankfurt Galaxy daarentegen wist in haar beurt eindelijk een touchdown te scoren. Een mooie run, een prima pass en daarna nog maar 5 yards te overbruggen, waren voldoende om te scoren, 7-9. Een interceptie na een hele slechte worp van Admirals quarterback Jarred Allen zorgde dat Galaxy de beurt van de Admirals kon overnemen. Die lieten er geen gras overgroeien en liepen via een fieldgoal verder uit, 7-12

De Admirals begonnen het vierde kwart met aanvallen. Jarred Allen moest nu laten zien dat hij een waardig vervanger was van Gibran Hamdan, de succesvolle quarterback, die drie wedstrijden geleden geblesseerd moest afhaken. Sindsdien verloren de Admirals twee keer hun thuiswedstrijd en ook in de finale maakte Allen een onvoldoende zekere indruk. Het leek in zijn eerste beurt in het vierde bedrijf in ieder geval nergens naar. De Admirals moesten hopen op een wonder en dat de eigen verdediging het hield. Dat laatste lukte uiteindelijk redelijk, maar ging wel ten koste van een fieldgoal, 7-15. Daarna moesten de Admirals aan de bak, maar raakte Michael King geblesseerd. Helemaal van de wereld bleef hij gestrekt op het veld liggen en moest zelfs met een ambulance afgevoerd worden. Het bleek later wel mee te vallen met zijn blessure aan een nekwervel. In ieder geval moesten de Admirals er toen nog 2½ minuut tegenaan. Met een alles of niets mentaliteit probeerden de Admirals er nog minimaal een touchdown uit te slepen. “Ik gooide een paar goede passes, maar uiteindelijk wisten we het net niet af te dwingen”, vertelde een teleurgestelde Allen na afloop. In die laatste minuut wist de tegenstander nog wel een keer te scoren, waardoor er een onoverbrugbare achterstand van 15 punten was ontstaan. Frankfurt Galaxy was de verdiende overwinnaar met 7-22.

Terwijl spelers en technische staf van Frankfurt Galaxy volop feestvierde op het veld, zat Bart Andrus in een zaaltje voor zijn afsluitende persconferentie. Teleurgesteld, tekenend voor zijn inzet en drive. Een coach, die zo veranderd is de afgelopen jaren. Minder afstandelijk, menselijker. “De wedstrijd is niet gelopen, zoals ik hoopte”, verbeet hij zichtbaar zijn teleurstelling ten overstaan van de internationale pers. “Het is een zware dag voor mijn spelers. Defensief waren we de eerste helft geweldig, de tweede helft onzichtbaar. Het hele jaar is onze aanval in staat om punten te scoren, behalve vandaag. Je verliest als team. Er gebeurden dingen, die ik niet wilde, maar toch gebeurden. Ik was er niet blij mee, maar verloren we daardoor? Gedeeltelijk. We hebben het in ieder geval heel erg hard geprobeerd, zoals ik niet eerder heb gezien. We hebben hard gespeeld, met veel emotie, maar we hebben het niet kunnen winnen vandaag.”

Een aantal Admirals werden voorafgaand aan de World Bowl geëerd voor hun goede prestaties van het voorbije seizoen. De geblesseerde quarterback Gibran Hamdan ontving de trofee voor beste aanvaller van het seizoen. Defensive tackle Tony Brown deelde zijn titel Verdediger van het Jaar met de Franse linebacker Phillipe Gardent (Centurions). Van de Admirals aanval werden ook receivers Skyler Fulton en Chad Lucas, guard Tyler Lenda en tackle Jeff Roehl gehuldigd. Naast Brown viel ook linebacker Derrick Ballard van de Amsterdamse verdediging in de prijzen. Japanner Noriaki Kinoshita kreeg de prijs van beste special teamer en kicker Ryan Killeen kreeg als negende Admiral een eervolle vermelding in het All NFL Europe team.

Klik hier voor de Amsterdam Admirals Foto Side