Met het zingen van Amerikaanse volkslied wordt iedere thuiswedstrijd van de Amsterdam Admirals begonnen. Daarna volgt ook nog het Wilhelmus, als ware het een interland. Onzin natuurlijk. Amerikaanse sentimenten horen bij het american football, maar deze onzin kan beter achterwege gelaten worden. Het slechte zingen van de zanger van The Star Spangled Banner en het gekweel van vijf danseressen van de cheerleaders, die opeens Admirals Dance Team genoemd moeten worden, zijn een doorn in het oog van velen in de ArenA. De sportieve daden van de spelers lijken er niet onder te lijden, maar als na iedere wedstrijd GOD bedankt wordt door spelers, lijkt dat meer zoden aan de dijk te zetten. Poppenkast! Serieuze sporters zouden zonder moeten kunnen. En zo begon het treffen tussen de Admirals en de Sea Devils vrijdagavond ook weer met gezang, of noem het gekweel. Daarna volgden wat aanvalspogingen over en weer met weinig resultaat. Wel verdedigde de thuisploeg beter dan de gasten, maar wat levert het op? Het gaat tenslotte om de punten! Net op het moment dat het eerste kwart in 0-0 zou eindigen, scoorde Jonathan Smith alsnog een touchdown en ook de conversie werd tussen de vorken geschoten, 7-0 met nog iets meer dan een minuut te gaan.

Het tweede kwart ging van start met een voortvarend thuisteam. Een paar mooie worpen van Drew Olson en heel veel yards winst. Het leek zowaar op een aanvalstactiek! Halverwege het tweede kwart gooide Olson Smith naar zijn tweede touchdown. Het leverde 6 punten op, maar Jaret Johnson verzuimde dit keer de conversie voor 1 punt te verzilveren. Met een 13-0 achterstand gingen de Sea Devils proberen ook weer te gaan scoren, maar een onderschepte pass leverde bijna nogmaals zes punten voor de Admirals op. Met nog maar 1 yard te gaan, mocht het geen probleem zijn om weer te scoren. Het leverde, via wat tactisch gedoe en overtredingen over en weer, uiteindelijk dan toch nog een touchdown van Yoan Schnee op. Weer 6 punten erbij en ook Johnson deed weer wat hij moest doen, de conversie scoren, 20-0. Met hulp van een foutieve beslissing van een scheidsrechter, die een blok zag als een incorrecte pass onderschepping, kwamen de gasten dicht bij een touchdown. Die kwam ook, omdat de verdediging een speler van de Devils volkomen vrij liet staan, 20-7. Drew Olson kwam steeds beter in zijn worpen te zitten. Ook in dit tweede kwart gooide hij weer een paar ijzersterke worpen. Na zijn laatste ‘kanonskogel’ lag de bal op nog slechts een paar centimeter van de eindstreep. Zonder vrije afspeelmogelijkheid ging hij zelf maar met de bal op weg naar de endzone om een touchdown te scoren. Dit deed hij door op de lijn over drie verdedigers heen te springen. Met de conversie erbij leverde ook deze touchdown weer 7 punten op voor de Admirals. Pas halverwege de wedstrijd stond het al 27-7. Op slag van rust scoorden de Sea Devils een fieldgoal en kon met 27-10 de kleedkamers opgezocht worden.

De Sea Devils begonnen de tweede helft niet goed. Hun quarterback werd gesackt, wat willen zeggen door de verdediging onderuit gehaald en dat leverde een verloren beurt op voor de gasten. Olson daarentegen gooide aan het begin van het derde kwart nog beter dan in het tweede, gedurfder ook, met meer variatie en dat zorgde voor alweer een touchdown van Smith, 34-10. Maar in de tegenbeurt stond een speler van de Sea Devils weer helemaal vrij om een tweede touchdown te scoren, 34-17. Drew Olson werd na een aardige aanvalsbeurt in het vierde kwart gesackt en zo konden de Duitsers proberen de achterstand weg te werken en dat lukte omdat alweer een speler heel vrij liep een perfecte pass ving en een touchdown kon scoren, 34-24. Het werd knap spannend in het vierde kwart. Zouden de Admirals de tegenstander weer terug laten komen, zoals twee weken eerder in de thuiswedstrijd tegen Frankfurt Galaxy? Het leek er in ieder geval veel op. Want een 34-10 voorsprong was via twee touchdowns alweer teruggebracht tot nog maar tien punten verschil in het voordeel van de Arenaploeg. Maar de nervositeit nam van beide teams bezit. Ook de quarterback van de gasten werd gesackt en zijn laatste poging eindigde ‘incomplete’, dus mochten de Admirals vanaf die plek de aanval weer opzetten. Maar daar gingen de nodige time-outs aan vooraf. Er werd een psychologische tactiek toegepast met nog ruim vijf en een halve minuut op de klok. Na weer een time-out van de Amsterdammers gooide Olson een perfecte pass op Smith, die al rennend zijn vierde touchdown van de wedstrijd mocht verzilveren, 41-24. Hij liep er tussendoor ook zijn 1000ste yard mee voor de Admirals! Maar in de tegenbeurt scoorden de Sea Devils heel eenvoudig weer een touchdown. Weer liep een speler veel te vrij, 41-31.

In een enerverende en verrassend leuk wedstrijd wisten de Admirals in de laatste minuten van het vierde kwart nog veel yards te veroveren. Het leverde steeds weer een nieuwe firstdown op (vier nieuwe pogingen tien yards te veroveren) en dus het verlopen van de klok. En tijdverlies is winst als je voor staat! En dat bleek uiteindelijk voldoende voor de overwinning. Verdiend en voor de toeschouwers een hele leuke pot. Zo willen de supporters het vaker zien en daar was hoofdcoach Bart Andrus blij mee. “Het was een erg leuke wedstrijd voor iedereen en dat is erg belangrijk. Opeenvolgende returnwedstrijden zijn altijd moeilijk, we hadden onze handen er vol aan. We hadden moeite om hun quarterback af te stoppen, maar ik ben trots op het team. Ze hadden hun zinnen gezet op een overwinning en dat er ook uit het vuur gesleept.” Dat zijn achterveld in de verdediging de Hamburgse aanvallers steeds zo vrij liet dat verontrustte de coach. “Het was echt een hondengevecht. Dat de receivers zo vrij liepen dat is iets waar we eens heel goed naar moeten kijken, want het is natuurlijk onacceptabel”, vertelde Andrus boos. Nederlander Pascal Matla kreeg eindelijk speelminuten. “Hij wordt steeds beter en heeft ook goed getraind. Matla deed het goed.”

Cologne Centurions versloeg Rhein Fire en staat samen met Frankfurt Galaxy bovenaan met 4 winstpartijen uit 6 wedstrijden. De Amsterdam Admirals staan gedeeld derde. Het is dit seizoen spannend. Geen enkel team steekt er echt bovenuit. Volgens de coach van de Sea Devils is de competitie in balans. “Niemand wordt echt verpletterd, waardoor alle zes teams steeds kunnen winnen.” Andrus noemde het een balans van talent. “Dit jaar meer dan voorgaande seizoenen. Iedereen kan de World Bowl halen als je voldoende geluk hebt. Wie uiteindelijk die finale halen zijn die teams die heel blijven.”En met veel gevoel voor understatement, “twee teams zullen dat bereiken!” Aanstaande vrijdag staat alweer de volgende thuiswedstrijd op het programma. Dan komen de Centurions langs. De wedstrijd om de koppositie begint om 20.00 uur en vanaf 19.00 uur kun je van het voorprogramma genieten. Na afloop is er altijd een speciale after party. Voor kaartverkoop en informatie kijk je op www.admirals.nl.