In 1995 begon het allemaal voor de Amsterdam Admirals in het Olympisch Stadion. Direct dat jaar werd ook de World Bowl gehaald, maar niet gewonnen. In het klassieke stadion in Amsterdam Zuid was het veld niet groot genoeg, dus werd een nieuwe plek gevonden in de ArenA. Ajax is daar als aandeelhouder eerste bespeler van de tere grasmat en wenst niet dat op het veld logo´s verschijnen of dat de voetballers op een omgeploegde akker spelen. Nu het seizoen zo ver in de maand juni doorloopt komt ook nog een ander probleem ten tonele, de stadionconcerten. Daarom verhuizen de Admirals op 15 juni voor het eerst sinds 1997 naar het Olympisch Stadion. Aan het einde van de atletiekbaan is gras ingezaaid om zo een voldoende groot genoeg speelveld te krijgen. Het wordt een test om te kijken hoe het er aan toe gaat, maar als die slaagt, dan zullen de Admirals de ArenA hoogstwaarschijnlijk verlaten. Dat het contract pas volgend jaar eindigt, ziet Eskes niet als onoverkomelijk probleem. In Spits zette hij zijn kantekeningen bij de overeenkomst, want “wat is de waarde van een contract als de ArenA ons geen vijf vaste speelavonden kan bieden? Een contract zeg je niet eenzijdig op, maar kan in goed overleg uiteraard voortijdig worden ontbonden.”

In de ArenA kwamen de Keulense footballers vrijdagavond al snel via een touchdown op een 7-0 voorsprong. Niet alleen de aanval van de Duitsers was voortreffelijk, ook de ijzersterke verdediging maakte het de thuisploeg erg lastig. De Amsterdammers kwamen er niet aan te pas en moesten met lede ogen toezien, dat de gasten in de tweede aanvalsbeurt alweer bij de achterlijn kwamen voor een touchdown. De verdedigers van de Admirals deden echter goed hun werk en wisten de aanval terug te dringen. Al wat restte was een fieldgoal, maar de poging mislukte. De bal ging tegen de paal en stuiterde weer het veld in. Daar hadden de Admirals moed uit moeten putten, maar het haalde allemaal niet veel uit. De Centurions gingen er gewoon weer keihard tegenaan. En weer raakten ze tot in de endzone zelfs. Gelukkig werd de bal door een Admiral opgevangen en nam de thuisploeg zo de aanval over. Die aanval zette zich in het tweede kwart door, waar ze de bal weer snel kwijtraakten doordat quarterback Drew Olsen de bal verkeerd richting een tegenstander gooide. Hoewel vlakbij de endzone, wisten de Centurions toch niet tot een tweede touchdown te komen, dus was een fieldgoal de enige optie. Dit keer werd er wel raak geschoten, 0-10. Niet veel later scoorden ze nog een fieldgoal en vlak voor het verstrijken van het tweede kwart nog eens, 0-16.

De eerste aanval na de rust was voor de Admirals, maar ondanks eindelijk wat terreinwinst wisten de footballers ook nu weer niks klaar te maken. De Centurions scoorden wel weer in deze dramatisch slechte wedstrijd, 0-23. Niets lukte de thuisploeg in hun zwanengang in de ArenA om iets goed te doen. De gasten wel en die scoorden in het derde kwart alweer een touchdown, 0-30. Halverwege het vierde kwart kregen de Admirals de mogelijkheid op een touchdown. Olsen wist twee keer zijn receiver te vinden in de endzone, maar beide keren ving hij de bal net buiten de lijnen. Dus geen touchdown. En alsof ze nog niet genoeg ellende was overkomen, gleed de quarterback in zijn laatste poging uit, waardoor er weer een einde kwam aan de aanvalskracht van de thuisploeg. De rest van het laatste kwart kwam rommelig teneinde van beide kanten. De Duitsers hoefden niet meer zo nodig, ze wisten tenslotte dat door de overwinning de eerste plek in de NFL Europe League in de knip zat. Maar de Admirals wilden er in de laatste aanvalsbeurt nog wel voor gaan, dus werd er alles of niets gespeeld en gooide Olsen opeens wel lange passes en werd wel terreinwinst behaald. Met de moed der wanhoop werd in werkelijk de allerlaatste seconde nog een touchdown gescoord en werd de eindstand op een blamerende 7-30 bepaald.

Hoofdcoach Bart Andrus sprak na afloop van een flinke trap onder de kont. “En wij zorgden voor die konten!” Stefaan Eskes keek alvast vooruit naar de laatste thuiswedstrijd van het seizoen buiten de ArenA. “Het is niet fraai om zo in de ArenA te eindigen, maar ik kijk uit naar het Olympisch Stadion.” Volgens Andrus ging er vrijdagavond veel mis. “Wat voor ons fout ging, ging voor hen [Centurions] goed. We speelden net zo slecht deze week, als we vorige week goed speelden.” Toch gelooft hij in herstel. “Die jongens zijn jong, ze veren vanzelf weer op. We zijn flink verslagen, maar we komen terug. Het is een jonge groep, die nu naar zichzelf kijkt en ze zullen zich niet goed voelen. Het was dan ook slecht, maar er is nog niks verloren. We komen als vanzelf weer terug.” Of het op tijd is, zullen de komende drie wedstrijden moeten uitwijzen. Pas over drie weken spelen de Admirals hun laatste wedstrijd in Amsterdam tegen Berlin Thunder. Eerst wachten er moeilijke uitwedstrijden tegen Rhein Fire en Cologne Centurions. Voor informatie over kaartverkoop, kijk op www.admirals.nl.

Klik hier voor de Amsterdam Admirals Foto Side